دسته بندی ها

دسته بندی رنگ موهای شیمیایی

دسته بندی رنگ موهای شیمیایی

دسته بندی رنگ موهای شیمیایی –  انواع مختلفی از محصولات رنگ مو در بازار موجود می باشد. این محصولات قادرند رنگ طبیعی مو را از آن بگیرند، رنگ جدیدی را جایگزین رنگ طبیعی مو نمایند و یا هر دو فرآیند را هم زمان انجام دهند. با توجه به پیشرفت تکنولوژی تهیه این محصولات، نتایج مختلفی از تغییرات جزئی در رنگ مو تا تغییرات بارز در رنگ موی طبیعی را می توان مشاهده نمود. با توجه به دوام این محصولات در سطح مو، این فرآورده ها به انواع مختلف تقسیم می شوند.

 

۱-    رنگ موهای موقتی (Temporary)

در این نوع رنگ مو رنگدانه ها فقط روی سطح موها را می پوشانند ولی به علت بزرگ بودن اندازه ملکولشان به داخل پولک های مو نفوذ نمی کنند.
دراین نوع رنگ مو از رنگدانه های قابل حل در آب استفاده می شود از این رو این رنگ با یک بار شستن زدوده  می شود.

رنگ های موقت یا رنگ  موهای قابل آب کشی (color rinses) از اسیدهای با وزن ملکولی بالا یا رنگ های پراکنده شده (dispersed dyes) تهیه می شوند، که تمایل اندکی به مو دارند. می توان این مواد رنگی را با یک پلیمر کاتیونی به صورت کمپلکس درآورد. این کار حلالیت رنگ را کاهش می دهد و در مقابل تمایل جذبی آن به سطح مو را افزایش می دهد. برای پراکنده نمودن آن در پایه رنگ می توان از سورفکتانت استفاده نمود. این کمپلکس مانند روکشی روی سطح مو قرار می گیرد و مازاد آن را می توان پاک نمود. نیروهای پیوستگی بین این مواد با مو ضعیف است و با نخستین بار شستشو از سطح مو پاک می شوند.

برای دستیابی به یک رنگ مناسب و مشخص، گاه دو تا پنج ماده رنگی در فرمول باید استفاده شود. این فرآورده ها معمولاً به صورت اسپری استفاده می شوند. با توجه به اینکه در این محصولات، فرآیند روشن نمودن رنگ مو و پوشش کامل موهای خاکستری ایجاد نمی شود، رنگ موهای موقت انتخاب مناسبی برای تجدید رنگ  موهایی که قبلا رنگ شده اند می باشند.

 

۲-    رنگ موهای نیمه دائمی (Semi-permanent)

در این نوع رنگ مو رنگدانه ها به داخل پولک مو نفوذ می کنند ولی با رنگدانه های طبیعی مو امتزاج پیدا نمی کنند، از این رو این رنگ پس از چند هفته و چندین بار شستن  زدوده  خواهند شد.

این نوع رنگ موها مخلوطی از رنگ های مستقیم می باشند که تا حدود ۶ تا ۸ بار شامپو زدن، دوام دارند. این نوع رنگ ها معمولاً رنگ هایی با وزن ملکولی پایین می باشند که تنها به لایه های کوتیکول خارجی پوست نفوذ می یابند، بدون آنکه اتصال محکمی با پروتئین های مو برقرار سازند.
رنگ های نیترو (Nitro-dyes) مهم ترین گروه از رنگ هایی هستند که در رنگ  موهای نیمه دائمی کاربرد دارند. این رنگ های بدون بار الکتریکی (غیریونی) به سختی تحت تأثیر بارهای منفی سطح مو قرار می گیرند. در نتیجه، با توجه به این امر و همچنین کوچک نمودن جرم ملکولی خود، می توانند به کوتیکول مو نفوذ کنند. شستشوی مو این امکان را فراهم می سازد تا این مواد با توجه به حلالیت در آب، به تدریج از مو خارج شوند. این محصولات حاوی مخلوطی از رنگ های از پیش آماده است که باید برای حدود ۳۰-۲۰ دقیقه بر روی مو قرار گیرد. رنگ حاصل دوام و قدرت عمل بالایی ندارد، زیرا نه فرآیند روشن نمودن رنگ طبیعی مو اتفاق می افتد و نه تأثیری بر موهای خاکستری روی می دهد.

 

۳-    رنگ موهای دائمی (Permanent)

در رنگ موهای دائم میزان آب اکسیژنه در سطح سر به ۶ درصد می رسد و به عنوان قلیایی کننده نیز از آمونیاک استفاده می شود که این امر pH را به حدود ۱۰٫۵ – ۹٫۵ می رساند. این تنش اعمال شده سبب نفوذ رنگ مو تا خلال کورتکس می گردد. این نوع رنگ ها ثبات و دوام اثر طولانی دارند و با گستره وسیعی از رنگ ها در بازار عرضه می شوند. رنگ موهای دائم به شکل بارزی سبب روشن شدن رنگ مو می گردند و قدرت پوشانندگی موهای خاکستری را به طور کامل دارند. با رشد مو از سطح سر تغییر رنگ ایجاد می شود بنابراین این افراد برای حفظ یکنواختی رنگ مو می بایست هر ۶-۴ هفته، رنگ کردن مو را تجدید نمایند.

یکی از اشتباهات رایجی که مرتبا توسط کاربران بی تجربه رنگ مو تکرار می شود آن است که رنگ روشن را بدون انجام عمل دکلره روی مو استفاده می نمایند.
برای به کار بردن رنگهای روشن برروی موی تیره طبیعی، ابتدا باید رنگدانه های طبیعی مو را خارج نمود، به این عمل دکلره کردن می گویند. فراورده هایی  که به این منظور استفاده می شوند مواد دکلره (Bleach) نام دارند.

درباره نویسنده

foxdata.ir@gmail.com

مطلب مرتبط